De route nationale in Frankrijk is het netwerk van nationale wegen dat als gratis alternatief dient voor de tolsnelwegen (autoroutes). Deze wegen, aangeduid met de letter N gevolgd door een getal (zoals N7, N20 of N10), lopen dwars door steden, dorpen en het Franse platteland. Ze zijn slower dan de autoroute, maar kosten je niets aan tol.
Voor veel reizigers die richting Zuid-Frankrijk rijden, is de keuze tussen de route nationale en de autoroute een bewuste afweging. Niet alleen van kosten, maar ook van beleving en reistijd.
Wat is een route nationale precies?
In het Franse wegennetwerk bestaat een duidelijke rangorde. Bovenaan staan de autoroutes (A-wegen), gevolgd door de routes nationales (N-wegen) en daarna de routes départementales (D-wegen). De routes nationales worden beheerd door de nationale overheid en verbinden grote steden en regio’s met elkaar. Ze zijn vrij toegankelijk, dus zonder tolheffing.
Veel van de bekende N-wegen zijn historisch gezien de voorgangers van de latere autoroutes. De N7, ook wel “La Route Bleue” genoemd, is daar het bekendste voorbeeld van. Deze weg loopt van Parijs helemaal tot aan de Côte d’Azur en was voor de komst van de snelwegen dé vakantieweg van Frankrijk. Schrijvers, zangers (Charles Trenet schreef er een liedje over) en miljoenen toeristen legden deze route af.
Route nationale frankrijk als alternatief voor de autoroute
Wie van Parijs naar Nice rijdt via de autoroute betaalt al snel 80 tot 100 euro aan tol voor een personenauto, afhankelijk van de route en het seizoen. De route nationale kost niets. Dat scheelt bij een gezinsreis flink in het totaalbudget.
Het nadeel is de reistijd. Waar je met de autoroute in ongeveer 7 tot 8 uur van Parijs naar Lyon rijdt, kost dezelfde route via de nationale weg al snel 10 tot 12 uur, zeker als je door dorpen rijdt met verkeerslichten, snelheidsbeperkingen van 50 km/u en marktdagen. Wie maximaal zo’n 400 kilometer per dag wil rijden, haalt dat prima op een route nationale, maar plan dan ook tijd in voor onverwachte vertragingen.
De maximumsnelheid op een route nationale buiten de bebouwde kom is 80 km/u, tenzij een bord anders aangeeft. Op sommige trajecten met een gescheiden rijbaan geldt 110 km/u. Houd hier rekening mee bij je reisplanning.
De bekendste routes nationales op weg naar het zuiden
Voor reizigers richting Zuid-Frankrijk zijn dit de meest gereden nationale wegen:
- N7 (Parijs – Côte d’Azur): De klassieke vakantieweg, dwars door de Bourgogne en de Auvergne-Rhône-Alpes. Prachtig landschap, maar traag door veel bebouwde kommen.
- N20 (Parijs – Toulouse via Orléans en Limoges): Een populaire route voor wie naar de Pyréneeën of Spanje rijdt. Loopt grotendeels parallel aan de A20, die gratis is tussen Vierzon en Brive-la-Gaillarde.
- N10 (Parijs – Bordeaux via Chartres en Poitiers): Een van de drukste nationale wegen van Frankrijk, zeker in het zomerseizoen. Meer vrachtverkeer dan op andere routes.
- N113 / N9 (richting de Middellandse Zee via Montpellier): Populair voor wie de kust van de Languedoc als bestemming heeft.
Voordelen en nadelen op een rij
| Voordelen route nationale | Nadelen route nationale |
|---|---|
| Geen tolkosten | Langzamer dan de autoroute |
| Meer contact met het echte Franse leven | Meer stoplichten, dorpen en kruispunten |
| Charmante dorpen en eetgelegenheden langs de weg | In de zomer soms druk en file-gevoelig |
| Mooier landschap | Vermoeiender om lang achter elkaar te rijden |
Praktische tips voor rijden op de route nationale
Plan je route goed voor vertrek. Apps zoals Google Maps of Waze kunnen je naar de snelste route sturen, maar als je bewust de nationale weg wil nemen, stel je de route dan handmatig in. Kies voor “tolwegen vermijden” als instelling, dan navigeert de app automatisch via N-wegen en D-wegen.
Rijd bij voorkeur niet op de drukste dagen. In de Franse zomervakantie (met name begin juli en begin augustus) zijn de nationale wegen overbelast, vooral op vrijdag- en zaterdagochtend. De website Bison Futé (de Franse variant van de ANWB voor verkeersinformatie) publiceert elk jaar de verwachte drukte per dag en kleurt die groen, oranje, rood of zwart. Op zwarte dagen kun je beter wachten of vroeg vertrekken.
Op de route nationale vind je veel kleine restaurants (restaurants routiers) die goedkoop en goed eten serveren. Dit zijn de plekken die truckers en locals kennen. Een driegangenlunch voor 12 tot 15 euro per persoon is heel gewoon. Dat is een van de échte voordelen van de nationale weg ten opzichte van de snelweg met zijn dure aire-restaurants.
Wanneer kies je voor de route nationale, en wanneer niet?
De route nationale is de beste keuze als je de tijd hebt, geen haast hebt om aan te komen en het rijden zelf als onderdeel van de vakantie ziet. Een gezin dat op een rustige dinsdag in juni vertrekt en twee dagen de tijd heeft om naar de Dordogne te rijden, geniet van de nationale weg. Wie met een krappe agenda op een zaterdagochtend in augustus vertrekt, kiest beter voor de autoroute, ook al kost dat tol.
Voor korte stukken, of als je de snelweg wilt afwisselen met landwegetjes, kun je ook per segment kiezen. Neem de autoroute voor de drukke stukken rondom Parijs of Lyon, en schakel daarna over op de nationale weg voor de rustiger gedeelten. Zo combineer je het beste van beide werelden zonder te veel reistijd te verliezen.
